Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ja i mój rozwój , Praktycznie

12 czerwca 2018

Czy, kiedy i jak przebaczać

22

Przebaczenie może dać nam spokój ducha, a także poprawić nasze relacje z otoczeniem. Warto włożyć w ten proces trochę wysiłku, bo z pewnością nie chcemy spędzić starości w samotności.

Literatura na temat przebaczenia jest niezwykle obszerna. W razie wątpliwości zalecam poszperanie w Internecie. Szczególnie wiele publikacji na ten temat zostało napisanych z perspektywy katolickiej, jako że element przebaczenia, związany z sakramentem spowiedzi, jest niezwykle istotny w relacji człowieka z Bogiem. Paradoksalnie, wiele osób oczekuje szybkiego przebaczenia ze strony Pana Boga, podczas gdy sami z trudem przebaczają bliźniemu. Pracując jako psycholog w katolickiej poradni duszpasterskiej, miałem okazję przekonać się, że przebaczenie jest niezwykle złożonym procesem.

Złożoność i waga przebaczenia szczególnie uwypuklają się w kontekście procesu starzenia się. Długo musielibyśmy szukać człowieka, który nigdy nie został przez nikogo skrzywdzony, a z wiekiem doznanych krzywd przybywa. To może doprowadzić do zgorzknienia, depresji i negatywnego stosunku do ludzi. Rodzi się wówczas przekonanie, że od innych możemy się spodziewać wyłącznie niesprawiedliwego traktowania, ataków na naszą godność oraz negowania pozytywnych aspektów naszej osobowości. Takie poczucie krzywdy może się w nas utrwalić, a na pewnym etapie stać się samosprawdzającym proroctwem – nasz własny pesymizm i negatywizm będą prowokować podobne reakcje ze strony otoczenia.

***

Poczucie krzywdy jest nieodłącznym elementem ludzkiej psychiki. W czasie jednego z treningów dla doradców psychologicznych poproszono nas o wymienienie wszystkich synonimów słowa „krzywda”. Byłem zdumiony rezultatem tego ćwiczenia. Zresztą proszę tylko spojrzeć na kilkanaście przykładów wybranych spośród 110 synonimów tego słowa, zamieszczonych na internetowej stronie synonim.net: niedźwiedzia przysługa, nieszczęście, spustoszenie, strata, szkoda, ubytek, uszczerbek, zniszczenie, afront, dyshonor, lekceważące zachowania, obelga, obraza, policzek, ubliżenie, uchybienie, zniewaga, dyskryminacja, eksploatacja, prześladowanie, segregacja, wyzysk, niechęć, pretensja, zadra, awersja itd.

Każdy z nas doświadcza takiej lub innej krzywdy, ponieważ ludzie nie są perfekcyjni. Zresztą my sami też nie jesteśmy idealni i często krzywdzimy naszych bliźnich.

***
Kiedy czujemy się skrzywdzeni, zawsze dokonujemy oceny, czy krzywda została spowodowana przypadkowo, czy też przez zaniedbanie lub złe intencje sprawcy. Ponieważ każdy z nas popełnia czasem błędy, znacznie łatwiej jest wybaczyć krzywdę spowodowaną przez przypadek niż taką, która jest rezultatem zaniedbania, gniewu albo świadomego działania. Trzeba jednak zwrócić uwagę na fakt, że ocena źródeł krzywdy jest subiektywna, a zatem istnieje możliwość, iż nasza interpretacje jest błędna. Szczególnie jest to wyraźne wtedy, gdy doświadczyliśmy już w życiu wielu krzywd i wytworzyliśmy w sobie oczekiwanie, że inni ludzie wykorzystają każdą okazję, by nam dopiec.

Poczucie krzywdy może przybierać rozmaite formy. Może to być uraz fizyczny (np. gdy ktoś nas pobije), umysłowy (np. gdy ktoś nam wmawia, że jesteśmy nic niewarci), duchowy (np. gdy jesteśmy zmuszeni do działania wbrew sumieniu) lub skrzywdzenie emocjonalne (np. gdy partner nas porzuca). Niekiedy wszystkie te elementy występują wspólnie. Każdy rodzaj krzywdy może mieć ogromny...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy