Dołącz do czytelników
Brak wyników

Trening psychologiczny

5 maja 2019

NR 5 (Maj 2019)

Zaklęcie

Rodzice pełnią wobec swoich dzieci rolę dobrych albo złych wróżek. To, jacy są, co każdego dnia robią i mówią, działa na dzieci jak zaklęcie.

Chyba wszyscy lubimy myśleć o sobie, że jesteśmy panami swojego losu. Że od nas samych, od naszych chęci i wysiłków zależy to, kim jesteśmy i kim będziemy. Długo w ten sposób myślałem o sobie i innych ludziach – do czasu, aż usłyszałem o rolach pełnionych przez dzieci w rodzinach, w których jedno z rodziców jest uzależnione od alkoholu. Co to za role? Pierwsza to dziecko bohater. Najczęściej jest nią obarczone najstarsze z rodzeństwa. Jego obowiązkiem jest zastępowanie niepijącemu rodzicowi pijącego partnera. Musi być zawsze silne, odpowiedzialne i dorosłe. Nie może być po prostu dzieckiem. Druga rola to kozioł ofiarny.  Jego zadanie polega na przekraczaniu norm i zasad społecznych. Takie zachowanie pomaga rodzinie ignorować główny problem, jakim jest nałogowe picie rodzica. Trzecia rola nazywana jest niewidzialnym dzieckiem. Mały chłopiec czy dziewczynka, w zderzeniu z panującym w domu chaosem i nadmiarem trudnych emocji, wycofuje się z relacji. Udaje się na wewnętrzną emigrację. Niczego od nikogo nie chce i wydaje się, że niczego nie potrzebuje. To bardzo ciche i grzeczne dziecko, niesprawiające nikomu kłopotu. I ostatnia, czwarta rola, to dziecko maskotka – na ogół najmłodsze, zawsze radosne i uśmiechnięte, „słoneczko” mamusi i tatusia.

W starych bajkach i opowieściach pojawia się czasem postać złej wiedźmy czy czarownika, który rzuca na dziec­ko zaklęcie, determinując w ten sposób jego los. Tak właśnie działa w rodzinie choroba alkoholowa. Jest przekleństwem, które dotyka wszystkie dzieci.

Rodzice zawsze pełnią wobec swoich dzieci rolę dobrych albo złych wróżek. To, jacy są...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy