Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wstęp

4 listopada 2015

Na scenie życia

0 417

Swoboda histrioników w wyrażaniu uczuć bywa tak przekonująca, że nawet dla terapeutów mogą być fascynującymi i czarującymi pacjentami.

Aktor – to najtrafniejsze określenie dla człowieka o osobowości histrionicznej (łac. histrio – aktor). Jego rolą życiową jest takie wykorzystanie ekspresji emocji, aby uwodząc, dramatyzując, przedstawiając w sposób teatralny historie ze swojego życia, koncentrować na sobie uwagę ludzi. Kiedy manipulowanie otoczeniem nie przynosi oczekiwanych rezultatów, pojawiają się u histrionika zaburzenia nastroju, lęki, a nawet zaburzenia somatyczne, na przykład bóle głowy. Narastające problemy często powodują, że sięga on po substancje psychoaktywne, które działają pobudzająco i skłaniają go do dramatyzowania, ale jednocześnie, uśmierzając cierpienie, ograniczają gotowość do poznawania siebie i zmiany stylu życia. Histrionik, poszukując uwagi „publiczności”, może posunąć się nawet do próby samobójstwa.
Histrionik to aktor w życiu – otwarty, pełen uroku i radości, jest duszą towarzystwa. Jego swoboda w wyrażaniu uczuć bywa tak przekonująca, że nawet dla terapeutów może być fascynującym, czarującym pacjentem. Jego związki są jednak płytkie, krótkotrwałe, pozbawione intymności. Histrionicy nie są lojalni ani wierni, nie tylko wobec partnerów seksualnych. Swoją seksualną atrakcyjność często wykorzystują do uzyskania zainteresowania i większej opieki, są urodzonymi uwodzicielami. W chwilach zagrożenia, chroniąc się przed poczuciem bezradności, mają tendencję do stosowania obrony przez atak – ujawniają gniew i złość. Delikatne histrioniczki, dramatyzując, zachowują się tak, jakby przez całe życie otaczała je aura emocjonalnej desperacji. Niekiedy w sytuacjach trudnych histrionicy wycofują się, zamykają w sobie, pojawiają się u nich objawy depresyjne i zaburzenia somatyzacyjne. Chronią się w ten sposób przed utratą poczucia własnej wartości i koniecznością porozumienia czy rozwiązania problemu. Najbliższe otoczenie karzą za swoje cierpienie i brak zainteresowania, upijając się lub zażywając narkotyki.
Szacuje się, że osobowość histrioniczną ma od 2 do 3 proc. populacji. Zaburzenie to częściej rozpoznawane jest u kobiet. Przyjrzyjmy się najczęstszym typom histrioników.
AKTOR to klasyczny przykład osobowości histrionicznej. Jest barwny, reprezentacyjny, pełen atencji, afektowany, zmanierowany. Manipuluje za pomocą swojego wyglądu, czasem prowokuje.
DZIECKO to osoba chwiejna, drażliwa, mająca duże wymagania i oczekiwania. Trudności pojawiające się podczas realizacji celów wyzwalają w nim złość, rozpacz, smutek i cierpienie.
ŻYWOTNY to poszukiwacz chwilowych przyjemności i zabawnych przygód, pełen wigoru, czarujący i impulsywny. Uczucia wyraża podobnie jak osoba narcystyczna, czyli bezpośrednio i bez kontroli.
UGŁASKIWACZ-WSPOMAGACZ to człowiek łagodzący konflikty czy zły humor innych, dbający o dobrą atmosferę. Wspierając ludzi, często doświadcza smutku, a nawet rozpaczy. Bywa uważany za zależn...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy