Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wstęp

4 listopada 2015

Daj sobie awans

0 309

To nieprawda, że każdą firmą najlepiej pokieruje mężczyzna. Najnowsze badania psychologów i ekonomistów wykazują, że współczesne zarządzanie wymaga stylu demokratycznego, który jest charakterystyczny dla kobiecego sposobu myślenia. Jakie cechy decydują o tym, że kobieta stanie się doskonałym menedżerem - mówi EWA LISOWSKA. Dr EWA LISOWSKA jest ekonomistą, wykłada w Instytucie Międzynarodowego Zarządzania i Marketingu w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Prowadzi badania dotyczące sytuacji kobiet na rynku pracy. Jest jedną z założycielek Międzynarodowego Forum Kobiet, którego była prezesem do roku 2006. Autorka wielu ekspertyz i publikacji na temat przedsiębiorczości kobiet, m.in. Zarządzanie mikroprzedsiębiorstwem. Podręcznik dla przedsiębiorczej kobiety. W swojej najnowszej książce Kobiecy styl zarządzania pisze o sytuacji polskich kobiet w biznesie, różnicach między męskim i kobiecym stylem zarządzania oraz o zarządzaniu opartym na partnerstwie.

ALEKSANDER KRÓL: – Kobiety często żalą się, że bardzo angażują się w swoją pracę, a i tak nie mogą przebić „szklanego sufitu” – nie mogą awansować. Rzeczywiście nie mogą, czy może tak naprawdę nie chcą, nie dają sobie do tego prawa?
EWA LISOWSKA: – Bariery uniemożliwiające kobietom awans mają charakter kulturowy. Ogólnie uważa się, że mężczyźni lepiej nadają się do zarządzania niż kobiety, ponieważ są twardzi w negocjacjach, nie mają skrupułów, gdy trzeba zwolnić pracownika, stawiają wysokie wymagania, kontrolują wykonanie zadań, stosują groźby i kary, poza tym podejmują decyzje racjonalnie, cieszą się autorytetem wśród pracowników, są kreatywni i innowacyjni oraz skłonni do ryzyka. Kobiety zaś tych cech nie posiadają i w związku z tym ich sposób zarządzania jest mniej skuteczny. W Polsce wciąż uważa się, że męski sposób zarządzania jest idealny dla każdego przedsiębiorstwa.

A nie jest?
– Z badań prowadzonych w USA, Wielkiej Brytanii i Szwecji oraz z ogłoszonych na początku lat 90. zasad Nickelsa, dotyczących skutecznego zarządzania, wynika, że współczesne zarządzanie wymaga współpracy i partnerstwa, a więc stylu demokratycznego, który jest charakterystyczny dla kobiecego sposobu myślenia. Jednocześnie prowadzone badania potwierdzają, że kobiety są kreatywne i innowacyjne, radzą sobie z podwładnymi, także wtedy, gdy są nimi mężczyźni. No i rzecz niezwykle cenna w czasach gwałtownych zmian – kobiety potrafią korzystać z intuicji.

Czym różni się kobiecy styl zarządzania od męskiego?
– O męskich i kobiecych stylach zarządzania mówią amerykańskie badaczki: Judy B. Rosener, Helen Fisher i Harriet Rubin. Kobiecy styl kierowania jest interaktywny, nastawiony na współpracę i komunikację z innymi. Kobiety zarządzające firmą cechuje wysoka inteligencja emocjonalna, łatwość dzielenia się wiedzą, myślenie kontekstowe i sieciowe – postrzegają firmę jako system powiązanych, współzależnych i wpływających na siebie zasobów materialnych i niematerialnych. Mężczyźni zaś preferują styl nakazowo-kontrolujący, autorytarny, zarządzają poprzez wydawanie poleceń z góry na dół, poprzez groźby i kary, bez wchodzenia w bliższe relacje z podwładnymi. Mężczyźni myślą w sposób sekwencyjny – widzą firmę jako rozczłonkowany zbiór różnorodnych elementów.

Ten opis sugeruje, że kobiecy i męski styl zarządzania różnią się diametralnie. Czy to czasem nie pachnie nowymi stereotypami...?
– Są też badacze, np. Garry Powell, którzy...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy