Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ja i mój rozwój , Praktycznie

2 sierpnia 2016

Sens życia według kobiety

0 563

Mężczyźni z rozpędem pokonują kolejne szczeble kariery. Swoją wartość mierzą grubością portfela. Kobiety zostają w tyle. Ale wcale nie dlatego, że nie mogą mężczyzn dogonić - po prostu nie startują w wyścigu. W efekcie odnoszą podwójne zwycięstwo: wykonują pracę, która ma dla nich znaczenie oraz znajdują czas dla siebie i bliskich - przekonuje kanadyjska psycholog SUSAN PINKER. Susan Pinker jest psychologiem i dziennikarką. Współpracuje z międzynarodowymi czasopismami, m.in. „The New York Times” i „Der Spiegel”, na łamach których podejmuje zagadnienia z zakresu psychologii, polityki społecznej, edukacji, ekonomii behawioralnej i biznesu. Autorka książki Paradoks płci, która została uhonorowana prestiżową nagrodą Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego - William James Book Award.

AGNIESZKA CHRZANOWSKA:– W szkole chłopcy zazwyczaj otrzymują niższe oceny niż dziewczynki. Jednak w przyszłości ci „słabi uczniowie” osiągają zawodowo znacznie więcej niż „pilne uczennice”. Skąd ten paradoks?

SUSAN PINKER
: – Kobiety i mężczyźni mają zwykle inne preferencje i priorytety zawodowe. Wiele badań pokazuje, że kobiety – nawet jeśli osiągają lepsze wyniki w nauce – wybierają zawody, które zawierają komponent społeczny oraz takie, które wiążą się z elastycznymi godzinami pracy i dają im pewną autonomię. A takie stanowiska – na przykład w szkolnictwie, medycynie rodzinnej, pracy społecznej – zwykle nie są tak dobrze płatne jak samodzielne stanowiska w sektorze prywatnym.

Badania pokazują również, że kobiety preferują zawody, które wiążą się z pracą z ludźmi albo wymagają kontaktu ze środowiskiem naturalnym. Wybierają pielęgniarstwo, medycynę, weterynarię, farmację. Mężczyźni natomiast wolą profesje, które wiążą się z pracą z systemami nieożywionymi: informatykę, technologię, inżynierię. Niedawno opublikowane badanie amerykańskich psychologów – Kim Ferriman, Davida Lubinskiego i Camilli Benbow – pokazało, że mężczyźni bardziej cenią możliwość tworzenia konkurencyjnych produktów, ryzyko oraz wysokie wynagrodzenie. Tymczasem kobiety preferują zawody, dzięki którym mogą zrobić coś znaczącego, coś zmienić, a jednocześnie takie, które pozwalają im znaleźć czas dla rodziny, przyjaciół, społeczności lokalnej.

Twierdzi Pani, że kobiety 13 razy częściej niż mężczyźni są gotowe zrezygnować z pracy i zostać w domu, nawet jeśli nie jest to konieczne. To dość zaskakujące, bo przecież nierzadko jest im trudniej osiągnąć określoną pozycję czy zdobyć stopnie i tytuły naukowe.

– Kobiety zdają sobie sprawę z tego, że życie jest krótkie i chodzi w nim o coś więcej niż tylko zarabianie pieniędzy i wspinanie się po szczeblach kariery. To dlatego są bardziej skłonne pójść na kompromis jeśli chodzi o płace czy status społeczny, jeśli w ten sposób mogą osiągnąć większą równowagę w życiu. Rezygnują z wysokich zarobków i wysokich stanowisk na rzecz pracy, która ma znaczenie i daje im większą autonomię. I nie nazywałabym tego małym osiągnięciem. Jeżeli człowiek wykonuje pracę, którą wybrał, a jednocześnie wciąż ma czas dla rodziny i przyjaciół – jest to wielkie osiągnięcie. Tak kobiety rozumieją sukces.

Częściej jednak sukces mierzy się zdobyciem kolejnych szczebli w hierarchii firmy czy wysokością zarobków.

– Wiele firm i instytucji opiera swoje funkcjonowanie na takim rozumieniu sukcesu. Zgodnie z nim w drugiej i trzeciej dekadzie życia należy osiągnąć jak najwięcej i jak najszybciej; uzyskać wysokie zarobki i osiągnąć wysoki status społeczny i zawodowy. To typowo męska perspektywa w pojmowaniu sukcesu. Badania prowadzone w Europie pokazują, że dwie trzecie kobiet w drugiej i trzeciej dekadzie swojego życia stawia przede wszystkim na życie rodzinne. Wolą wtedy pracować w niepełnym wymiarze godzin albo mieć ruchome godziny pracy po to, by zająć się rodziną i więcej czasu poświęcić bliskim. Jednak mimo to oczekuje się, że kobiety będą „klonami” mężczyzn – że będą pracować wiele godzin przez siedem dni w tygodniu, często daleko od domu i to w okresie życia, w którym taka forma pracy jest dużym poświęceniem.
Pracodawcy, którzy chcą skorzystać ze zdolności i umiejętności wykształconych i utalentowanych kobiet, muszą przyjąć do wiadomości fakt, że – jak pokazują badania – preferencje życiowe i zawodowe kobiet oraz ich droga życiowa i ścieżka kariery zawodowej nie są takie jak w przypadku mężczyzn.

Z jednej strony oczekuje się, że kobiety będą pracować tak jak mężczyźni, z drugiej niektórzy uważają, że tylko mężczyźni mogą osiągnąć mistrzostwo w pewnych dziedzinach. Istnieje na przykład pogląd, że kobieta, owszem, może dobrze gotować, ale tylko mężczyzna może być prawdziwym mistrzem kuchni. Podobnie z matematyką...

– Takie poglądy są niemądre i staroświeckie. Zarówno kobiety, jak...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy