Dołącz do czytelników
Brak wyników

Style życia

5 lutego 2019

NR 2 (Luty 2019)

Puszcza. Reintegracja

144

Pisałam już o puszczy, nawet kilka razy. I znów nadeszła pora. Pora, aby się przyczynić.

Dotarła do mnie wiadomość, że powstał list z apelem o ponowne zwycięskie scalenie pierwotnego bytu naszej Puszczy. Puszcza kiedyś, u swoich początków, była całością. Wszystko tam należało wzajem do siebie.

POLECAMY

Proszę się skupić i wyobrazić sobie cały zasób wód. Te wsiąkające, wędrujące do korzeni i te wspinające się w górę siecią źdźbeł i korzonków, wody wszystkie, rude od złóż torfu i pozieleniałe od glonów wciągających oddech w zabłąkanym paśmie słonecznego światła. Mchy związują wszystko w jeden splot, przetkany strzępkami grzybni – nic chyba nie wiąże tak ściśle i bezpiecznie; tak mogą się zaplatać chyba tylko kosmate widłaki... Teraz jest zima, wszędzie kryształy szronu i tylko wrzos trzyma swoje zeschnięte kwiatki. Ale przyjdzie czas, że wystawią jeszcze zielone widełki zarodni.

Puszcza w całej swojej przestrzeni niesie dążenie do kontaktu, by się wzajemnie karmić, ochraniać, podnosić do światła i osłaniać przed nadmiarem blasku. 

Puszcza bywa zdeptana gęsto, zapisana ślada...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy