Dlaczego jedzenie nie zawsze jest tylko jedzeniem? O wpływie niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa na sposób odżywiania w dorosłości

Niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa (Adverse Childhood Experiences, ACEs) to traumatyczne lub silnie stresujące wydarzenia, które miały miejsce przed 18. r.ż. i mogą mieć negatywne konsekwencje zdrowotne w dorosłości. Obejmują one różne formy przemocy fizycznej, seksualnej i psychicznej, zaniedbania (np. emocjonalnego) oraz dysfunkcji w najbliższej rodzinie (np. nadużywanie substancji psychoaktywnych przez członka rodziny). W wielu badaniach wykazano, że ACEs są powiązane zarówno z różnorodnymi problemami psychicznymi (np. depresją, nadużywaniem substancji psychoaktywnych czy zaburzeniem po stresie traumatycznym – PTSD), jak również z chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą typu 2 czy otyłością w wieku dorosłym. Najnowsze badania naukowe prowadzone na styku psychologii i nauki o żywieniu człowieka wskazują, że ACEs wiążą się także z problemami związanymi z odżywianiem w dorosłości.

Dlaczego tak się dzieje?

Jednym z kluczowych mechanizmów są trudności w rozpoznawaniu i regulowaniu emocji. Osoby, które w dzieciństwie doświadczały przemocy lub skrajnego zaniedbania, częściej mają problemy z identyfikowaniem własnych stanów emocjonalnych. Musiały bowiem ciągle monitorować stan opiekuna – była to ich strategia przetrwania. Badania sugerują również, że przewlekły stres doświadczany we wczesnym okresie życia może zaburzać rozwój i funkcjonowanie mikrobioty jelitowej, czyli społeczności mikroorganizmów, które zasiedlają nasze jelita i uczestniczą między innymi w regulacji metabolizmu i apetytu.
Wcześniejsze badania prowadzone przez prof. Katarzynę Schier oraz prof. Małgorzatę Dragan z Laboratorium Badań nad Traumą na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego wykazały, że doświadczenia przemocy fizycznej lub emocjonalnej w dzieciństwie mogą osłabiać mechanizmy kontroli impulsów oraz utrudniać radzenie sobie z emocjami. W tak...