Teksty z kategorii: ja

Chcieć to móc

Obecnie, po wielu życiowych perypetiach, pogodzona ze sobą i światem, celebruję każdy kolejny numer czasopisma, począwszy od jego kupna, a skończywszy na czytaniu ostatniego artykułu. Całość jest nagrodą za trudną codzienność - pani Lucyna pisze o swoich spotkaniach z "Charakterami".

 

6 oznak świadczących o tym, że potrzebujesz wakacji

Najprawdopodobniej nie wahasz się, by iść na zwolnienie, gdy masz poważną grypę. A czy wziąłbyś kilka dni wolnego, gdyż nie możesz już znieść poziomu stresu, który odczuwasz w związku z pracą? Czy zrobiłbyś sobie wtedy małe wakacje?

fot. Tharakorn/istokphoto

Gdy godność jest 
chronicznie naruszana

Wmawiamy sobie, że takie uczucia, jak wina czy wstyd, są z gruntu destrukcyjne i należy je z głowy wyrzucać natychmiast, gdy tylko 
się pojawią.

fot. yulkapopkova/istockphoto

Jak odzyskać wolny czas

Spróbowałam w jedną z niedziel odłączyć się od telefonu, komputera i mediów. I nagle to poczułam: mój mózg się odblokowuje... A kiedy w poniedziałek rano zalogowałam się do mojego komputera, świat był nienaruszony – opowiada Katrina Onstad, autorka książki "Efekt weekendu" i zachęca do odzyskania weekendu dla siebie.

fot. Arkadova/istockphoto

Przekleństwo bycia miłym

Czasem jesteśmy tak pochłonięci zaspokajaniem potrzeb innych, że zapominamy o własnych pragnieniach. Nieraz płacimy za to wysoką cenę. Możemy jednak przełamać przekleństwo bycia miłym.

fot. ImagineGolf/istockphoto

Biografia milczenia

Trwajmy w milczeniu i spokoju przynajmniej przez kilka minut dziennie. Jeśli każdego dnia zatrzymamy się na moment, wszystko zacznie się zmieniać. Nadejście tej zmiany zależy wyłącznie od naszego pragnienia, by nadeszła.

rys. Dawid Ryski

Zmieniając wyobrażenia, zmieniamy złe emocje

Możemy opanować destrukcyjne emocje, które nami targają i wyprowadzają na manowce. Popularną stoicką praktyką, która pomaga, jest badanie wyobrażeń. Pomaga ono znaleźć źródło tego, co nami kieruje, i podsuwa ćwiczenia, które spiralę fatalnych emocji i decyzji zatrzymują.

rys. Paweł Kuczyński

Nie trzeba być doskonałym, by być

Żaden rezultat go nie zadowoli, zawsze mu „nie dość”. Musi być „naj” we wszystkim, co robi. Porażki długo rozpamiętuje i nie daje sobie prawa do najmniejszej pomyłki. Życie traktuje jak niekończący się egzamin. Po prostu perfekcjonista. Co się kryje za tym dążeniem do doskonałości? Czego mu potrzeba, by odważył się błądzić, podążając własną drogą?