Atychifobia

- (od gr. słów atyches – porażka i phobos – lęk) oznacza nieuzasadniony, skrajnie nasilony i utrzymujący się strach przed niepowodzeniem. Jak wiele fobii, także atychifobia zakłóca funkcjonowanie osoby i paraliżuje działanie. Osoby cierpiące na nią tak boją się porażki i uważają ją za tak prawdopodobną, że często w ogóle nie podejmują się zadania, jeśli nie mają stuprocentowej pewności, że zakończy się ono sukcesem.

W ten sposób, jak pisze amerykańska terapeutka Deborah C. Bauers, wpadają w błędne koło. Starając się za wszelką cenę unikać porażek, zwracają uwagę na pierwsze ich sygnały. A im bardziej się na nich koncentrują, tym większy czują lęk, który zakłóca ich działanie. Tym łatwiej wtedy o porażkę. Od osiągnięcia sukcesu ważniejsze jest uniknięcie porażki. Konsekwencje tej fobii w kwietniowych „Charakterach” opisał Paweł Fortuna w tekście „Jak z porażki zrobić sukces”.

Przyczyn atychifobii badacze doszukują się w interakcji wyposażenia genetycznego, które warunkuje tzw. chemię mózgu, czyli działanie neuroprzekaźników, z indywidualnym doświadczeniem osoby, szczególnie tym w pierwszych latach życia. Brak aprobaty i poniżające reakcje ważnych osób mogą sprawić, że nawet drobne niepowodzenie stanie się traumą, a lęk przed porażką utrwali się. Do tego dochodzi kontekst społeczno-kulturowy: rywalizacja i presja, by odnosić sukcesy.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus