Onychofagia

Onychofagia, mimo że tak rozpowszechniona, wymyka się psychologicznym i medycznym klasyfikacjom. W ramach Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 można ją zaliczyć do tak zwanych specyficznych zaburzeń zachowania i emocji rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym. Onychofagia traktowana jest także często jako zaburzenie nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną, a bardziej konkretnie jako zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (nerwica natręctw).  Wreszcie, w ramach klasyfikacji DSM IV, obgryzanie paznokci można traktować jako zaburzenie kontroli impulsów. Do grupy tej należą również trichotillomania, kleptomania, piromania czy patologiczny hazard. Wspólną cechą wszystkich zaburzeń kontroli impulsów jest to doświadczanie nieodpartego impulsu, któremu towarzyszy wzrastające napięcie. Impuls może być wstępnie uświadomiony lub nie, a osoba może starać się świadomie go powstrzymać. Kiedy osoba podda się impulsowi, ma poczucie ulgi, które może być tak intensywne, że można je nazwać stanem przyjemnym lub wręcz euforycznym.
Onychofagię, trichotillomanię, kompulsywne drapanie skóry, obok dysmorfofobii, anoreksji, bulimii zaliczyć można do spektrum zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych – tzw. OCD (Obsessive-Compulsive Disorder). Badający te zaburzenia Fred Penzel uważa, że wszystkie one wynikają z dysfunkcji systemu, który w centralnym układzie nerwowym kontroluje poziom stymulacji.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus