Self-monitoring

termin, który (z trudem) można przetłumaczyć na język polski jako obserwacyjną kontrolę własnych zachowań. Zgodnie z koncepcją Marka Snydera, sformułowaną w 1974 r., ludzie tworzą różne scenariusze siebie na użytek danej sytuacji i w różnym stopniu kontrolują swoje zachowania tak, aby dobrze wypaść.
Osoby o wysokim self-monitoringu, tzw. pragmatycy, koncentrują się na tym, jakiej osoby wymaga dana sytuacja i jak mogą stać się taką osobą. Są wyczuleni na społeczne i interpersonalne wskazówki co do działań stosownych w danej sytuacji. Ich zachowanie zmienia się z sytuacji na sytuację. Żyją w świecie pozorów wykreowanych na publiczny użytek.
Natomiast osoby o niskim self-monitoringu, tzw. pryncypialiści, koncentrują się na tym, kim są i jak mogą pozostać sobą niezależnie od sytuacji. Ich zachowania są względnie stałe i odzwierciedlają wprost ich postawy, emocje i przekonania o sobie. Brakuje im zdolności do kreowania wizerunku własnej osoby.
Snyder stworzył kwestionariusz (Self-Monitoring Scale) do pomiaru tej zmiennej.
Koncepcja self-monitoringu pozwoliła częściowo wyjaśnić spory co do roli osobowości i sytuacji w determinowaniu zachowań.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus