Mimetyzm

-  (z gr. mimetés – naśladowca) oznacza naśladowanie, upodabnianie się. Jedną z jego form jest mimikra, która w świecie zwierząt pełni rolę przystosowania ochronnego. Zwierzęta bezbronne upodabniają się do zwierząt zdolnych do obrony, zyskując dzięki temu dodatkową ochronę przed wrogami. Zjawisko mimikry jest częste w świecie owadów, znane jest również u węży i ryb. Okazuje się, że u ludzi również pojawia się naśladownictwo, które najczęściej ma charakter nieświadomy. Tanya Chartrand i John Bargh z Uniwersytetu Nowojorskiego zauważyli, że mamy naturalną tendencję do naśladowania gestów i mimiki drugiej osoby.

Nie służy to jednak obronie przed naturalnymi wrogami (których gatunek ludzki w zasadzie nie posiada), lecz zbliżeniu, umocnieniu relacji między ludźmi. W efekcie wzajemnego upodabniania się rozmówców rodzi się między nimi sympatia. Nieświadome naśladownictwo, określane jako tzw. efekt kameleona, jest spoiwem społecznym. W eksperymentach Chartrand i Bargha badani wykonywali różne zadania razem z inną osobą, która w rzeczywistości była współpracownikiem eksperymentatora. W trakcie badania wykonywała ona jakieś gesty, na przykład kiwała nogą albo pocierała ręką podbródek.

Okazało się, że badani mimowolnie skłonni byli naśladować te reakcje, podobnie jak ton głosu, szybkość i głośność mówienia. Jeśli zaś współpracownik naśladował zachowania osoby badanej, to zaczynała go ona lubić, choć zupełnie nie zdawała sobie sprawy z przyczyn tej sympatii. Chartrand i Bargh uważają, że mimikra jest klejem społecznym, który ułatwia empatię, zwiększa atrakcyjność interpersonalną, utrwala więź między ludźmi.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus