Gestalt

określenie z jęz. niemieckiego, w przybliżeniu oznacza postać lub całość. W psychologii określa się tak całościowe struktury, których natury nie sposób poznać dzięki analizie ich części składowych. Zasada, że „całość (czyli właśnie Gestalt) jest czymś innym niż suma poszczególnych części” legła u podstaw kierunku w psychologii zwanym psychologią postaci. Początkowo była to teoria percepcji. Zainicjowana została w 1912 roku publikacją Maxa Wertheimera na temat iluzji wywoływanej dwoma mrugającymi na przemian światłami. Choć oddalone od siebie, spostrzegane są jako jedna poruszająca się całość. Psychologia postaci, której współtwórcami byli Wolfgang Köhler i Kurt Koffka, przeciwstawiała się koncepcji życia psychicznego jako kompleksu pewnych zjawisk elementarnych. Zakładała, że ludzie organizują wszystkie swoje doświadczenia w określone całości, które generują specyficzne działania. Opisała zasady, na jakich dochodzi do organizowania się i wyłaniania całości. Są to: zasada kontynuacji, domknięcia, bliskości i podobieństwa.
Z tej koncepcji wyrosła terapia Gestalt. Jej twórcą jest Federick Perls. Zgodnie z nią, pewne doświadczenia pozostają nierozpoznane, niezorganizowane w figurę albo fałszywie rozpoznane. Proces terapeutyczny polega na pomaganiu pacjentowi w zintegrowaniu tych doświadczeń i dotarciu do autentycznego „ja”. Terapia odbywa się w grupie, lecz ma charakter indywidaualnej pracy z każdym uczestnikiem. Proces terapeutyczny polega na odejściu od odgrywanych ról i stopniowym poszerzaniu
świadomości własnych myśli i uczuć oraz doznań płynących z ciała. Służy temu koncentracja na tym, co doświadczane jest „tu i teraz”.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus