Mand

– pojęcie pochodzi od angielskiego słowa „command”, które oznacza rozkaz. Jednak rozkaz jest tylko jednym z przykładów manda. W terminologii analizy zachowania mand to reakcja werbalna, z której wynika, co będzie jej wzmocnieniem. Innymi słowy, z manda można wywnioskować, czego „oczekuje” osoba go „emitująca”. Na przykład: dla prośby o charakterze manda: „Daj mi tę książkę” wzmocnieniem jest otrzymanie książki, przy „Zwolnij!” wzmocnieniem jest zmniejszenie prędkości, a w przypadku prośby: „Odbierz telefon” wzmocnieniem jest odebranie telefonu. Mandy emitowane są pod wpływem warunków motywujących, np. deprywacji („Poproszę o kanapkę”) czy stymulacji awersyjnej („Przestań krzyczeć”). Pojęcie „mand” zaproponował twórca eksperymentalnej analizy zachowania i radykalnego behawioryzmu Burrhus F. Skinner w książce Verbal Behavior, stanowiącej próbę behawioralnego ujęcia języka.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus