Acting out

znaczy dosłownie: rozegranie w działaniu. Oznacza zachowania, które uzewnętrzniają konflikty przeżywane przez osobę. Osoba podejmuje te zachowania powodowana nieświadomą potrzebą opanowania lęku związanego z wewnętrznie zakazanymi uczuciami, pragnieniami lub fantazjami. Poprzez odgrywanie czarnych scenariuszy zamienia bierne w czynne, przekształca poczucie bezradności i słabości w doświadczenie sprawstwa i władzy. Nancy Williams opisuje w Diagnozie psychoanalitycznej swoją pacjentkę, nauczycielkę, która miała bardzo surową, oceniającą matkę. W efekcie była pełna lęku i spragniona bliskości. Kilka tygodni po rozpoczęciu terapii wdała się w romans z koleżanką o imieniu Nancy. Jak interpretuje Williams, pacjentka zapragnęła bliskości ze swą terapeutką, a zarazem nieświadomie obawiała się, że terapeutka – podobnie jak matka – odniesie się do jej uczuć pogardliwie. Poradziła sobie z zakazanymi pragnieniami, rozgrywając je w działaniu. Ujawniła to, czego pragnęła i czego zarazem się lękała, w relacji z kimś o tym samym imieniu co terapeutka.
W węższym znaczeniu acting out odnosi się do procesu terapii, gdy pacjent wyraża jakieś wspomnienie, postawę lub konflikt poprzez działanie, a nie słowami. I nie jest świadomy, że w ten sposób próbuje czegoś uniknąć. Na przykład zachowuje się buntowniczo wobec terapeuty, a zarazem nie przypomina sobie, że podobne postawy i uczucia przejawiał wobec rodzica.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus