Intencje implementacyjne

– zgodnie z modelem celowego działania Petera Gollwitzera – odgrywają ważną rolę w podejmowaniu działania. Mają postać postanowienia: zamierzam wykonać X, gdy pojawi się określona sytuacja. Gollwitzer wyróżnia
4 fazy. W pierwszej, przeddecyzyjnej, dokonujemy wyboru między różnymi pragnieniami. Kończy się ona ogólnym określeniem celu: zamierzam osią-
gnąć X. W drugiej fazie, przeddziałaniowej, budujemy plan działania, określający: kiedy, gdzie i w jaki sposób będziemy realizować dany zamiar. Ta faza kończy się sformułowaniem właśnie intencji implementacyjnej (planu), która jest realizowana w kolejnej fazie – działania. Na koniec, w fazie podziałaniowej, oceniamy osiągnięty wynik. Podjęcie działania wymaga przejścia od pragnień do zamiarów (celów). Ale to nie wystarcza. Drugim wymogiem jest przekształcenie zamiaru w intencje implementacyjne (plan) – na przykład intencje rozpoczęcia, określające czas, warunki i sposób działania. Po sformułowaniu takiej intencji, inicjacja działania następuje w sposób automatyczny. Intencje implementacyjne przygotowują osobę na wystąpienie momentów krytycznych, grożących przerwaniem lub zaniechaniem działania, ułatwiają radzenie sobie z nimi.

Przejdź do słownika

comments powered by Disqus