Wieści

Wiek psychologa

W moich obecnych zainteresowaniach naukowych i badawczych można wyodrębnić dwa główne nurty. W czasie roku akademickiego jestem zaangażowany przede wszystkim w badanie amerykańskiego systemu prawa, polityki więziennej i problemów penitencjarnych. Zastanawia mnie, dlaczego na każde 100 tys. Amerykanów aż 600 przebywa w więzieniu, podczas gdy w krajach europejskich – pomimo podobnego wskaźnika przestępczości – na 100 tys. mieszkańców przypada jedynie 75 więźniów.

W szczególności koncentruję się na procedurach stosowanych w sądzeniu i wydawaniu wyroków w sprawach o morderstwo. Interesują mnie przede wszystkim czynniki psychologiczne, które mają znaczenie w podejmowaniu decyzji o wyroku skazującym, ale też zwyczaje oraz praktyki kulturowe i sądowe. Stany Zjednoczone są ostatnim krajem zachodnim, w którym wciąż stosuje się karę śmierci. Pracuję na Wydziale Prawa New York University i często biorę udział w przygotowywaniu apelacji kierowanych do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych w sprawie przestępców skazanych na karę śmierci przez sądy niższej instancji. W apelacjach zamieszczamy wyniki naszych badań, mówiące o tym, co prowadzi do wydania wyroku śmierci – często są to uprzedzenia rasowe (Afroamerykanie sądzeni w sprawie o morderstwo są skazywani na karę śmierci cztery razy częściej niż osoby rasy białej sądzone z tego samego powodu) lub uprzedzenia wobec osób białych, ale ubogich i niewykształconych. Interesuje mnie, co sprawia – w aspekcie psychologicznym i kulturowym – że taki kraj jak Stany Zjednoczone ma tak okrutne podejście do karania za zbrodnie.

Myślę, że nasza praca uświadamia społeczeństwu, jaką rolę odgrywają czynniki kulturowe i psychologiczne w systemie prawa. Obserwuję jednak, że coraz więcej uczelni zatrudnia na swoich wydziałach prawa psychologów, którzy wykonują pracę podobną do naszej.

Natomiast latem moje zainteresowania powracają do tego, czym od dawna się zajmuję – czyli próby zrozumienia, jak dobrze przygotować dzieci przedszkolne do pójścia do szkoły. Wraz z Urie Bronfenbrenner zainicjowaliśmy w Stanach Zjednoczonych program Head Start. Teraz z kolei jestem konsultantem w znanych włoskich przedszkolach w Reggio Emilia. Badamy znaczenie „wzajemnej wymiany” jako czynnika wpływającego na rozwój inteligencji. Pracuję w Reggio Emilia już od 15 lat, a mieszkańcy tego wspaniałego miasta uczynili mnie jego honorowym obywatelem. Reggio Emilia obecnie uzyskuje najwyższe oceny wśród włoskich miast w odniesieniu do inteligencji i kooperatywności mieszkańców.

Wolny czas, który mi pozostaje, poświęcam badaniu roli interakcji w rozwoju inteligencji. Cała moja praca – zarówno w obszarze prawa, jak i edukacji – ma charakter raczej in vivo niż in vitro, w laboratorium. Moje zainteresowania teoretyczne dotyczące poznania i jego rozwoju oraz badania, które prowadziłem przez całe życie, nadają kierunek pracy praktycznej, w którą angażuję się przez ostatnie dwie dekady. 

Tłum. Agnieszka Chrzanowska




Wstecz

comments powered by Disqus