Wieści

Męskość rodzi kobiecość

Jeśli córka nie znajdzie w oczach ojca akceptacji, jeśli zderzy się z murem jego obojętności albo niechęci, to męski świat stanie się dla niej wrogiem, z którym trzeba zaciekle walczyć, biernie mu ulec albo – dzięki przeróżnym manipulacjom – jakoś w nim przetrwać.

Deficyt akceptacji w relacji z ojcem kobieta próbuje wyrównać, wikłając się (nieświadomie) w tzw. związki koluzyjne. Pojęcie koluzji (z łac. dosłownie: sekretna zmowa) wprowadził niemiecki terapeuta Jorg Willi. Partnerzy w związku koluzyjnym są podobnie zaburzeni, jak mówi psychoterapeutka Anna Mikos, i wzmacniają nawzajem swoje patologiczne zachowania, prowadząc nieświadomie wspólną grę. Deficyt jednej z osób znajduje oddźwięk w podobnym zaburzeniu u partnera. Przejawia się to już na poziomie wyboru partnera: kobieta, którą tatuś traktował jak narcystyczne przedłużenie swego „ego” – chwalił się nią, ale jej urodę traktował jak magnes, przy pomocy którego skupi uwagę otoczenia na sobie („popatrzcie, jaką ja mam śliczną córeczkę!”) – może w przyszłości uwikłać się w związek z narcystycznym partnerem. To on jest jedynym, najważniejszym i najjaśniejszym punktem odniesienia. To jemu należy się ciągłe uwielbienie. Kobieta dokarmia swoim podziwem partnera, tak jak kiedyś podziwem karmiony był tatuś. W takim związku partnerzy nie dają sobie prawdziwej bliskości. Są dla siebie protezami.

Bywa też, że córki narcystycznych ojców prezentują narcystyczną fasadę sukcesu i pewności siebie. Jednak za tą fasadą kryje się niepewna swej wartości dziewczynka, która czuła, że jest ważna dla tatusia tylko wtedy, gdy ładnie wyglądała, ładnie śpiewała, gdy można się było nią pochwalić. Szuka więc mężczyzn, którzy podziwiają jej sukces i urodę, ale nie dopuszcza do prawdziwej bliskości w związku, bo wtedy musiałaby pokazać, jaka jest naprawdę, – jak bardzo niedoskonała.
Jeśli córka znajdzie u ojca akceptację dla swojej kobiecości – ojciec nie lekceważy jej kobiecości, nie udaje, że jej nie widzi, ale też nie traktuje jej jako ozdoby w towarzystwie – jeśli otrzyma od niego życzliwość i przychylność, to jej tożsamość „Ja jako kobieta” stanie się mocna i trwała, a ona sama spokojnie, pewnie i odważnie wejdzie w świat. „Kiedy dziewczyna czuje się kochana, szanowana i doceniana przez tatę, otrzymuje od niego o wiele więcej, niż dawniej mieściło się w posagowej skrzyni”, tłumaczy w książce Wychowanie dziewcząt australijska psychoterapeutka rodzinna Gisela Preuschoff.

Nieobecni ciałem
Bohaterka głośnej powieści Blondynka – na poły fikcyjnej, na poły rzeczywistej biografii Marilyn Monroe – amerykańskiej pisarki Joyce Caroll Oates, nigdy nie poznała swojego ojca, a przypadkowi partnerzy matki budzili w niej raczej strach niż ufność. Jako dorosła kobieta rozpaczliwie poszukiwała kogoś, kto się nią zaopiekuje i da jej poczucie bezpieczeństwa. Gdy jednak znajdowała takiego partnera, nie potrafiła wytrwać w związku. Ta gonitwa za czymś, co było na wyciągnięcie ręki, przyczyniła się – jak sugeruje Oates – do tragicznej śmierci Marilyn.

Oczywiście to skrajny przykład negatywnych skutków nieobecności fizycznej ojca, ale i te najczęstsze pozostawiają trwałe blizny na życiu córek. Kilka lat temu amerykańska organizacja National Fatherhood Initiative zaprezentowała analizę badań dotyczących więzi córek z ojcami. Statystyki wskazują, że dziewczęta, które nie mają więzi z ojcem (lub te więzi są bardzo słabe) są bardziej narażone na wykorzystywanie seksualne oraz inne formy przemocy fizycznej. Osiągają słabsze wyniki w szkole, wcześnie zachodzą w ciążę, a ich związki częściej się rozpadają. Nie potrafią kontrolować swoich emocji.

A co się dzieje, gdy ojciec, początkowo obecny, znika z życia córki, bo zakłada nową rodzinę? Dziewczynce doskwiera poczucie opuszczenia, zdrady. Kiedy dowie się, że ojciec ma „nowe” dzieci, czuje zazdrość, że teraz należy do kogoś innego, że szczęśliwy jest z innymi dziećmi, a nie z nią.

Magda Brzezińska, Piotr Żak - autorzy są redaktorami „Charakterów”

Tekst w całości można przeczytać w książce „Droga do ojca”: o niedającej się przecenić roli ojca w życiu dziecka, o tym, jak szukać drogi do niego i jak być lepszym ojcem piszą psychologowie i psychoterapeuci. Wielkim atutem książki są poruszające listy czytelników „Charakterów” nadesłane do redakcji w ramach akcji „Droga do Ojca”. Książka odpowiada na pytania:

  • Kim jest współczesny ojciec?
  • Jak się odnaleźć w nowej życiowej roli?
  • Jak zrozumieć własnego ojca?
  • Co może wzmocnić nadwątlone więzi?
  • Jak sobie poradzić z nieobecnością ojca?
ZAMÓW KSIĄŻKĘ                                                      ZAMÓW KSIĄŻKĘ Z ARCHIWALNYM NUMEREM CHARATERÓW    


CZYTAJ RÓWNIEŻ: 


Nadejdzie jeszcze czas...

Ojciec - Wielki Człowiek

Gdy zabraknie ojca



















foto: Monkey Business Images/shutterstock.com

Wstecz

comments powered by Disqus