Wieści

Babcie i Dziadkowie

Dzięki pradziadkom i dziadkom zyskujemy poczucie zakorzenienia, tak ważne dla młodych ludzi dopiero kształtujących swoją tożsamość. Nawet jeśli babcia i dziadek nie uczestniczą aktywnie w wychowaniu dziecka, nawet jeśli wiedza o nich pochodzi jedynie z rodzinnych opowieści, to i tak są tymi, od których dziecko i jego rodzice się wywodzą. Stanowią korzenie, początek wspólnoty, której dzieci są integralną częścią. Stąd też stosunek dziecka do tej wspólnoty, poczucie pochodzenia skądś i przynależenia do kogoś w dużej mierze zależy właśnie od dziadków. To oni są naturalnymi nauczycielami historii i tradycji. To dzięki opowieściom babci czy dziadka dziecko poznaje dzieje swojej rodziny, zdobywa ciekawe informacje o swoich przodkach, o minionych czasach. To babcia z dziadkiem przechowują rodzinne pamiątki, stare fotografie, potrafią o nich opowiedzieć, pamiętają osoby, z którymi są związane.

To z nimi zwykle wnukowie odwiedzają rodzinne groby, by wspominać tych, którzy umarli. Tylko babcia i dziadek potrafią nam opowiedzieć, jak to było, gdy nasi rodzice byli w naszym wieku. W dużej mierze dzięki tej relacji młodzi ludzie potrafią odpowiedzieć sobie na pytanie: skąd pochodzę? I w konsekwencji także na inne pytania: kim jestem? dokąd chcę zmierzać w swoim życiu? 

Tekst jest fragmentem artykułu Anny Brzezińskiej i Karoliny Appelt pt. „Rodzice naszych rodziców”, dostępnego w wydaniu tabletowym styczniowych „Charakterów”. Autorki piszą w nim o niezastąpionej roli, jaką pełnią dziadkowie w życiu wnuków.  

A jak wygląda Twoja relacja z dziadkami? Czy masz z nimi bliski kontakt?

Bernice Neugarten, amerykańska psycholożka i badaczka procesów starzenia się, stwierdziła, że w większości przypadków więź dziadków i wnuków słabnie, gdy te rozpoczynają samodzielne życie. Dziadkowie, którzy nie są w stanie utrzymać kontaktu z wnukami – z powodu rozwodu rodziców lub nieporozumień w rodzinie – częściej odczuwają żal i skarżą się na gorszą jakość życia, a także słabsze zdrowie fizyczne i psychiczne.  Na podstawie wieloletnich badań Bernice Neugarten wyróżniła pięć „typów” dziadków:

1. Formalni – wypełniają swoją rolę w sposób zgodny z tradycyjnymi wytycznymi, pomagają i interesują się wnukami, nie angażując się jednak.

2. Poszukiwacze zabawy – z radością wypełniają wnukom wolny czas, zapewniając im przede wszystkim rozrywkę.

3. Rodzice zastępczy – pełnią rolę głównych opiekunów wnuka.

4. Fontanna rodzinnej mądrości – głowa rodziny, która dostarcza zasobów i porad, ale także kontroluje pokolenie rodziców.

5. Odległa postać – ma rzadkie kontakty z wnukami, pojawia się tylko na święta i specjalne okazje.

Beata Banasiak-Parzych

grafika: © Blue Lantern Studio / Corbis

Wstecz

comments powered by Disqus