Charaktery - 10 / 2003 / Spis treści

Wstęp

Dokładka

Kiedy byłem małym, a nawet jeszcze większym chłopcem, byłem pewien, że jestem zdolny do wszystkiego. W młodzieńczej arogancji i pysze sądziłem, że mogę wszystko. Z biegiem lat to przekonanie zmieniało się – po niejakim czasie uważałem, że mogę wiele, a po upływie jeszcze kilku lat zadowalała mnie myśl, że coś jeszcze mogę. Dzisiaj wystarcza mi całkowicie tkliwa niepewność, że mogę.

Zobacz więcej

Zdolni do wszystkiego

Zdolności człowieka można porównać do powołania, za którym podąża się, aby odkryć to, co jest nieraz głęboko zakopane i ukryte, a domaga się ujawnienia i zainwestowania w jego rozwój.

Zobacz więcej

RÓBMY SWOJE

O tym, co robimy, decydują przekonania dotyczące naszych zdolności. Chciałbym pisać. Ale czy mam po temu zadatki? Chciałbym skakać jak Adam Małysz. Ale czy uda mi się to osiągnąć? W niektórych dziedzinach kryteria oceny są w miarę proste.

Zobacz więcej

ZDOLNY CZY NIE

Na podstawie testów inteligencji nie możemy nic powiedzieć o zdolnościach społecznych, artystycznych czy ruchowych dziecka. Rodzice znacznie trafniej niż nauczyciele rozpoznają zdolności u swoich pociech.

Zobacz więcej

JAK SIĘ TO ROBI W AMERYCE

Program pracy z dziećmi zdolnymi zwany SIGHTS opisuje MAGDALENA SZMYD-SKÓRCZEWSKA.

Zobacz więcej

MISTRZ WŁASNYCH EMOCJI

Książka Daniela Golemana „Inteligencja emocjonalna” spowodowała pewien przełom w psychologii, zwłaszcza w psychologii emocji i motywacji, w psychologii rozwoju człowieka i w psychologii różnic indywidualnych. Przyczynili się też do niego między innymi Antonio Damasio i Joseph LeDoux – orędownicy traktowania emocji jako części racjonalnego umysłu. Damasio uznał procesy emocjonalne i odczucia somatyczne za podstawę procesu podejmowania istotnych decyzji życiowych. Teorię kompetencji emocjonalnych opracowaną przez Carolyn Saarni przedstawia ELŻBIETA ZDANKIEWICZ-ŚCIGAŁA.

Zobacz więcej

SUGESTIA TO NIE PRZYMUS

Czy sugestia jest wszechobecnaw naszym życiu?Co się dzieje w umyślepod wpływem sugestii? Dlaczego jesteśmy podatnina sugestię?Czy sugestia różni sięod hipnozy? Dlaczego jesteśmy podatni na sugestię – wyjaśnia VLADIMIR A. GHEORGHIU. Vladimir Aristos Gheorghiu jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu Justus-Liebig w Giessen, wybitnym specjalistą w zakresie zagadnień związanych z sugestią, autorem kilkuset publikacji z dziedziny sugestii, sugestybilności i hipnozy. Dwie jego książki ukazały się w języku polskim: „Hipnoza. Rzeczywistość i fikcja” oraz „Sugestia”. Opracował kilka unikalnych narzędzi do mierzenia sugestybilności. Jest inicjatorem i uczestnikiem Międzynarodowych Sympozjów „Sugestia i sugestybilność” (czwarte odbyło się w lipcu br. w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego). Prof. Gheorghiu pochodzi z Rumunii, tu zaczynał swoją karierę naukową. Zmuszony do emigracji, osiadł na stałe w Niemczech.

Zobacz więcej

WIDZĄ, CZEGO INNI NIE WIDZĄ

Czy prawdziwy geniusz nosi w sobie cechy szaleństwa - zastanawia się KRZYSZTOF SZYMBORSKI.

Zobacz więcej

TALENT WNUKOM PRZEKAŻĘ

Historia rodziny Bachów nie jest jedynym przemawiającym do wyobraźni dowodem na dziedziczenie wybitnych uzdolnień. Przykładom dziedziczenia wybitnych uzdolnień przygląda się CEZARY W. DOMAŃSKI.

Zobacz więcej

HISTORIA PSYCHOLOGIĄ PODSZYTA

Zbyt duża część historii nadal pisana jest tak, jak gdyby ludzie nie posiadali uczuć, nie mieli dzieciństwa ani cielesnych doznań.Problematyka dzieciństwa w dziejach to jeden z obszarów zainteresowania psychohistoryków.

Zobacz więcej

RODZIC NASZEGO DZIECKA

Często słyszymy: „Ja tego nie mówiłem, tylko ona o tym opowiadała”. A przecież dobrze wiemy, że to on mówił. Ktoś stwierdza: „Wcale tego nie mówiłem”. Jednak my dobrze słyszeliśmy, że powiedział to właśnie. „Ja tego przecież wcale nie mówiłem do ciebie” - więc do kogo mówił, myślimy sobie, jak nie do mnie. „Wtedy tego nie mówiłem” - a mówił właśnie wtedy, dobrze przecież o tym pamiętamy. Gdy ktoś zaprzecza w taki sposób, buduje bariery we wzajemnych stosunkach i przeczy ogólnym zasadom komunikacji.W podstawy analizy transakcyjnej wprowadza JAROSŁAW JAGIEŁA.

Zobacz więcej

DWA OBLICZA EKSPERTA

W drugiej połowie lat 90. w Stanach Zjednoczonych doświadczeni, starsi menedżerowie (powiedzmy 35-letni) nazywani byli w świecie dotcomów (spółek, których działalność związana jest z Internetem) „garniturkami” (suits). Świat ten bowiem należał do 19-letnich geniuszy, którzy w ciągu jednej nocy zakładali jednoosobowe (początkowo) firmy.Sposoby, jakimi siwowłosi w garniturkach prowadzą firmy do bankructwa, analizuje WILHELMINA WOSIŃSKA.

Zobacz więcej

OBCASY KŁAMSTWA

Kłamca to człowiek pozbawiony zasad. Bezwzględny manipulator. Ktoś, od kogo trzymamy się z daleka i z kim nie chcemy mieć nic wspólnego. Od kłamstwa odżegnujemy się. Potępiamy je u innych. Ale czy rzeczywiście jest tak, że mówienie prawdy i tylko prawdy to zasada, której trzymamy się w każdych okolicznościach? Czy w codziennych sytuacjach zawsze rozpoznajemy kłamstwo? Zbyt naiwnie wierzymy w uczciwość naszych rozmówców – uważa KATARZYNA SERAFIŃSKA-KLECZYK.

Zobacz więcej

PRACA DLA CIEBIE

Znalezienie pracy jest zadaniem wymagającym wiele wysiłku. Jeżeli odpowiednio przygotujemy się do tych poszukiwań, unikniemy wielu błędów. Najważniejsze, by nie tracić nadziei. Z tą myślą rozpoczynamy cykl artykułów, w których omawiać będziemy kolejne etapy poszukiwania pracy. W tym numerze „Charakterów” piszemy o pierwszych krokach. W listopadzie przeczytacie tekst o listach motywacyjnych i o sztuce czytania ogłoszeń, w grudniu i styczniu o rozmowie z potencjalnym pracodawcą, w lutym o stażach i praktykach studenckich, a w marcu o wybieraniu kierunku studiów. Rozpoczynamy cykl tekstów dla osób poszukujących pracy. O pierwszych krokach pisze JOANNA HEIDTMAN.

Zobacz więcej

A JEŚLI OKSFORD, TO JAK

Podstawowe informacje o możliwościach studiowania psychologiiza granicą opracowali PIOTR ŻAK i DOMINIK WŁUDYGA.

Zobacz więcej

AKADEMICKI SAVOIR-VIVRE

Nadszedł nowy rok akademicki. Świeżo upieczeni studenci zastanawiają się, jak znaleźć się w nowej roli, w nowym, specyficznym środowisku. Studiowanie to nie tylko uczęszczanie na zajęcia, zgłębianie lektur w bibliotekach i pisanie prac seminaryjnych. Być studentem oznacza obracać się w społeczności akademickiej złożonej z profesorów, adiunktów, asystentów, pracowników biblioteki, administracji i oczywiście koleżanek i kolegów. Co każdy student wiedzieć powinien.

Zobacz więcej

KAŻDEGO KUSI COŚ INNEGO

Pokusy - nieakceptowane potrzeby - przychodzą w dzień i w nocy. Ulegać im czy nie? Oto niektóre mity na ten temat. Najlepszy sposób na pokusę to ulec jej, bo spełniona pokusa nie wróci. Z mitami dotyczącymi pokus rozprawia się MARIA KRÓL-FIJEWSKA.

Zobacz więcej

CIAŁO, UMYSŁ, DUSZA XX

JOANNA HEIDTMAN namawia do wyskoczenia z krępujących szufladek, a EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA przestrzegają przed nadmiernym edukowaniem dziecka.

Zobacz więcej

JAK CHCESZ, TO GRAJ NOGAMI

Na fortepianie każdy może nauczyć się grać – twierdzi IZABELA KOWALSKA. Nie można męczyć dzieci gamami i pasażami. One tego nienawidzą. U mnie dzieci zawsze grają utwory przyjemne dla ucha i atrakcyjne. Izabela Kowalska od 60 lat uczy dzieci i młodzież gry na fortepianie. Jej matka, Kazimiera Thun-Salecka, była śpiewaczką i dyrektorem średniej szkoły muzycznej w Warszawie, a ojciec lekarzem. Stryjeczny brat ojca, Mieczysław Salecki, to słynny w latach międzywojennych tenor, występujący głównie za granicą. Izabela Kowalska dwa lata studiowała medycynę, potem kształciła się muzycznie u prof. Jacynowej. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielała w Warszawie w czasie drugiej wojny światowej, na tajnych kompletach. Później uczyła w szkole muzycznej, w ogniskach muzycznych i prywatnie w Kielcach. Mieszka w Pruszkowie. Ma dwie córki i czworo wnucząt. Nadal pracuje.

Zobacz więcej

SŁOWA, OBRAZY, DŹWIĘKI 20

Przemysław Toboła ogląda trzy gniewne filmy, a BRONISŁAW MAJ wczytuje się w sonet Piotra Bratkowskiego.

Zobacz więcej

POWIEŚĆ JAK ŻYCIE

Relacje z ludźmi są jednym z najważniejszych aspektów życia człowieka. To oczywiste stwierdzenie zyskuje nowy wymiar, gdy weźmiemy pod uwagę nie tylko bogactwo związków, w jakie wchodzimy w ciągu życia, ale też ich znaczenie dla kształtowania się naszej tożsamości. Nasze „ja” jest bowiem zarówno podstawą tworzenia się relacji z ludźmi, jak i efektem tych relacji. Inni zatem obecni są w naszym życiu nie tylko realnie (jako rzeczywiste osoby), ale też egzystują w naszych wyobrażeniach, myślach - wpływając na nasze życie.O relacjach wpływających na proces kształtowania się naszego "ja" pisze BEATRICZE ANDRZEJEWSKA.

Zobacz więcej